Geweld tegen vrouwen wordt vaak als een 'vrouwelijk' probleem gekarakteriseerd. En omdat het een 'vrouwelijk' probleem is, zouden enkel vrouwen zich daarmee bezig houden.

En daadwerkelijk zijn het vijftien jaar geleden in Slovenië vrouwen geweest, leden van verschillende NGO’s, die begonnen zijn over geweld tegen vrouwen te praten. Terwijl in het buitenland de grondslagen van een systeemgerichte aanpak tot de problematiek van geweld tegen vrouwen gelegd werd, zijn wij met het activistische werk begonnen: signaleren dat geweld tegen vrouwen geen persoonlijke zaak is van de individuele vrouw, die geweld achter de gesloten deur van haar huis beleeft, maar de zaak is van de maatschappij, die tegen geweld in de 'privé' ruimte tolereert. We hebben er op gewezen dat geweld tegen vrouwen het resultaat van ongelijke machtverdeling tussen de geslachten is en dat de maatschappij verplicht is de zwakkere te beschermen.

NGO’s zijn in bijna onmogelijke omstandigheden programma’s beginnen te ontwikkelen voor vrouwen die slachtoffer van geweld waren. Voortdurend geconfronteerd met de minimalisering en banalisering van ons werk, hebben we de kennis en ervaringen van onze collegae uit het buitenland 'geïmporteerd', en geprobeerd methodes te ontwikkelen die we in de praktijk konden toepassen.
Wehebben ons gespecialiseerd. Die gespecialiseerde kennis is noodzakelijk om slachtoffers van de geweld te kunnen helpen.
We hebben voortdurend gewerkt in het bewustzijn dat voor een efficiënte aanpak van de problematiek van geweld tegen vrouwen, een 'coalitie' tussen alle erkende - en niet-erkende organisaties noodzakelijk is. Organisaties die in hun werk direct en/of indirect met vrouwen, slachtoffers van geweld, geconfronteerd worden.

Het Consultatiebureau voor Vrouwen is betrokken bij het project MATRA van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van het Koninkrijk der Nederlanden sinds het 1997. Mede door hun professionele en financiële hulp is het Consultatiebureau voor Vrouwen intensief kunnen beginnen met een gespecialiseerde vorm van hulpverlening. Tijdens een van de studiereizen naar Nederland hebben we het project 'Geweld tegen vrouwen – verantwoordelijkheid van de politie' van de politie van Utrecht leren kennen.

Omdat we het project heel toepasselijk vonden, hebben we een workshop georganiseerd. Kees Komduur van de politie Utrecht stelde daarin dit project aan de Sloveense politie en andere geïnteresseerde professionelen voor. Financiële hulp van de Ambassade van Het Koninkrijk der Nederlanden heeft het mogelijk gemaakt om een congres van een week te organiseren inzake het werken met slachtoffers van partnergeweld.

De samenwerking tussen het Consultatiebureau voor Vrouwen en Politieregio Utrecht werd verdergezet en leverde volgende resultaten:

• Sloveense vertaling van het boek » Geweld tegen vrouwen – verantwoordelijkheid van de politie«,
• organiseren van opleidingen voor de Sloveense Politie.

In de lente van 2002 hebben we in het Consultatiebureau voor Vrouwen het idee opgevat om tijdens de 'Internationale dagen van de acties tegen de geweld tegen vrouwen' de campagne 'STAIRS' te organiseren. . Het concept van deze actie hebben we besproken met de vertegenwoordigers van de Politieregio Utrecht (Nederland), en de vertegenwoordiger van de Lokale Politie Antwerpen (België). Ze hebben met veel enthousiasme hieraan deelgenomen.

De doelstellingen van de actie waren de volgende: verhoging van de bewustwording van de problematiek van geweld tegen vrouwen; het verlagen van de tolerantie inzake geweld tegen vrouwen; sensibiliseren van beleidsmakers om te blijven nadenken over wetgeving om slachtoffers te beschermen; informeren van professionelen in erkende organisaties en bewustmaking van hun verantwoordelijkheid voor de problematiek; informeren van de potentiële slachtoffers; verbinden van erkende en niet-erkende organisaties binnen de EU in het gezamenlijk bestrijden van geweld tegen vrouwen.

Het concept van de actie was in alle landen hetzelfde: excuses, die door de vrouwen gebruikt worden, om de verwondingen te verklaren, die hun (ex) partner heeft veroorzaakt. Het is heel moeilijk voor hen om over de geweld te spreken, omwille van schaamtegevoelens, pijn en angst, maar ook naar aanleiding van attitudes die in de maatschappij leven ten aanzien van geweld tegen vrouwen.

De stickers '1 op 5 vrouwen valt van de trap, stop huiselijk geweld' werden op trappen van belangrijke gebouwen in meer dan 30 Sloveense steden gekleefd, meer dan 16 steden in Nederland en 2 steden in België. Naar verschillende belangrijke instanties en NGO’s in Slovenië werden duizenden folders en plakkaten gestuurd.

Via het internet hebben we in het Sloveens, Nederlands en Engels een gezamenlijk statement onderschreven. In alle drie steden (Ljubljana, Utrecht en Antwerpen) hebben de organisatoren van de actie op 25 november gelijktijdig een persvoorstelling georganiseerd, waar de internationale actie 'STAIRS' voorgesteld werd.

Omdat de actie in jaar 2002 een groot succes was, hebben we besloten om het concept 'STAIRS' verder uit te bouwen. In het jaar 2003 hebben we twee doelstellingen toegevoegd: het verbinden van drie Europese steden: Ljubljana – Utrecht – Antwerpen via de 'Ketting van de steden tegen geweld tegen vrouwen' en het leggen van fundamenten voor verdere samenwerking van de drie steden op het gebied van geweld tegen vrouwen. Deze ketting van steden symboliseert ook de noodzaak tot samenwerking en het uitbreiden van die samenwerking.
In alle drie steden werd de actie georganiseerd en gesponsord in samenwerking met de respectievelijke burgemeesters en korpschefs:

Ljubljana: burgmeester Danica Simsic en korpschef Branko Slak

Utrecht: burgemeester A.H. Brouwer-Korf en korpschef P. Vogelzang

Antwerpen: In 2002 werd de actie gesponsord door de openbare vervoersmaatschappij 'DE LIJN', in samenwerking met burgemeester Leona Detiège en korpschef Luc Lamine. In 2003 en 2004 boden burgemeester Patrick Janssens en vervangend korpschef Eddy Baelemans hun ondersteuning en samenwerking aan de actie.